''Είμαι μια σοκολάτα'' της Λέττης Κοιλάκου

Είμαι μια σοκολάτα

Δεν ξέρω τι είμαι,αλλά ξέρω πως με λένε έτσι γιατί οι ανθρωποι που έρχονται στο περίπτερο , λένε στον κύριο Γιάννη ‘’Δώσε μου μια σοκολάτα’’ ,παίρνουν μια από τις φίλες μου και φευγουν.Δεν ξέρω τι γίνεται μετά.Ο πιο παλιός εδώ μέσα ,ένας αναπτήρας όταν τον ρωτάω τι γίνεται μετά μου λέει ‘’καλύτερα που δεν ξέρεις’’ και αλλάζει συζήτηση.

Είναι παράξενο αυτό γιατι σε όλα εχει μια απάντηση να μου δώσει.Ακόμη και όταν ο κύριος Γιάννης παίρνει μια από τις φίλες μου, βγαίνει από το περίπτερο και δεν βλέπω τι κάνει.

Η αλήθεια είναι πως από δω που είμαι δεν βλέπω και πολλά.Συνήθως τους ανθρώπους τους βλέπω μισούς, εκτός αν έρχονται από απέναντι , τότε τους βλέπω καλύτερα.Τους ζηλεύω λίγο τους ανθρώπους.Έχουν πόδια και περπατάνε, χέρια που πιάνουνε,θαθελα νάχω χέρια.

Όμως οι άνθρωποι δεν είναι χαρούμενοι.Τους ακούω που όλο παραπονιούνται.‘’Άστα Γιάννη ,με πονάει η μέση μου’’ ή ‘’Που θα πάει αυτή η κατάσταση,δεν έχω δουλειά, δεν έχω λεφτά’’.

Ξέρω τι είναι τα λεφτά.Είναι αυτά που δίνουνε οι άνθρωποι στον κύριο Γιάννη για να τους δώσει τους φίλους μου.Παράξενα πλάσματα οι ανθρωποι.Γκρινιάζουν όταν βρέχει και γκρινιάζουν όταν έχει ζέστη.Μόνο τα παιδιά γελάνε.Μ’αρέσουν τα παιδιά.Είναι πάντα χαρούμενα και όλο κάτι θέλουνε.

’Μαμά θέλω μπισκότα’’.’’Παπού ,θέλω Μίκυ Μάους’’Ενώ οι μεγάλοι είναι σαν να μην θέλουνε τίποτα πια ,αφού μόνο ζητάνε.

‘’Γιάννη δώσε μια εφημερίδα και τσιγάρα και εισητήρια’’Φαίνεται πως ‘όταν μεγαλώνεις παύεις να θέλεις,μόνο ζητάς.

Θα μου άρεσε να είμαι άνθρωπος.Να κρατάω κάποιον από το χέρι,να τον φιλάω ή να τον αγκαλιάζω.

Μια φορά είδα έναν που με τα χέρια του πονούσε μια γυναίκα.Κι ενώ αυτή έκλαιγε και του φώναζε να μην τη χτυπάει,αυτός δε σταματούσε.Μα γιατί να το κάνει αυτό;Εγώ αν είχα χέρια μόνο θα χάιδευα. Μου αρέσουν τα χάδια.Καμιά φορά ο κύριος Γιάννης μας χαϊδεύει.Παίρνει όλα τα πράγματα που ύπαρχουν μέσα στο Περίπτερο και τα χαϊδεύει μ'ένα πανί.Είναι πολύ ωραία.

Έχω πολλύς φίλους εδώ μέσα.Πιο πολύ κάνω παρέα με τις τσίχλες που είναι κοντά μου.Ούτε αυτές ξέρουν σε τι χρειάζονται,αλλά δεν μας νοιάζει.Δεν κάνω παρέα με τους χυμούς και τα παγωτά,γιατί αυτά είναι έξω από το περίπτερο.Δεν τα βλέπω και πολύ συχνά.Νόμιζα πως είναι ακατάδεκτα,αλλά ο φίλος μου ο αναπτήρας μου είπε πως πρέπει να βρίσκονται σε ειδικό χώρο για να μη χαλάνε.
Δεν ξέρω τι σημαίνει αυτό.Μήπως εκείνος ο άνθρωπος που πονούσε τη γυναίκα,ήταν χαλασμένος;

Τα χαλασμένα παγωτά,λέει ο αναπτήρας,τα πετάνε στα σκουπίδια.
Ξέρω τι είναι τα σκουπίδια.Έχει έναν κάδο απέναντι από το περίπτερο και βλέπω τους ανθρώπους να ρίχνουν μέσα σακούλες.Μ'αρέσει αυτό.Φαίνεται πως και τα σκουπίδια θα κάνουν παρέα,γιατί τα βράδια έρχεται ένα μεγάλο φορτηγό και τα παίρνει.Δεν ξέρω τι γίνεται μετά,αλλά φαντάζομαι πως θα μαζεύονται όλα μαζί να παίξουν.
Εμείς εδώ δεν μπορούμε να παίξουμε και πολλά παιχνίδια.Το αγαπημένο μας είναι να μαντεύουμε τι θα ζητήσει ο καθένας από τον κύριο Γιάννη.Όχι τους συνηθισμένους,αυτούς που ξέρουμε τι θα πάρουν,αυτό θα ήταν ζαβολιά.Τους άλλουςμ,ους περαστικούς.Είμαι καλή σ'αυτό το παιχνίδι.Μερικές φορές μπορώ να προβλέψω ακόμα και τη μάρκα των τσιγάρων κάποιου.

 

Έχω δει τι κάνουν οι άνθρωποι με τα τσιγάρα και δεν μ'αρέσει,αλλά το συνήθισα,γιατί και τα τσιγάρα είναι κακά.Την ώρα που τα παίρνει κάποιος μας λένε "Να,δείτε τώρα τι θα του κάνω.Θα τον σκοτώσω."Και πρέπει να'ναι αλήθεια,γιατί οι άνθρωποι που καπνίζουν,όλο βήχουν και δεν δείχνουν χαρούμενοι.
Καλύτερα που είμαι σοκολάτα.Τις φίλες μου τις παίρνουν γελαστοί άνθρωποι ή παιδάκια.Θα περνάνε καλά μαζί τους.
Είμαι πολύ καιρό εδώ και θέλω πια να με πάρει και μένα κάποιος.Θα μου λείψουν βέβαια οι φίλοι μου,αλλά θα κάνω καινούριους,μ'αρέσει να κάνω καινούριους φίλους.Αλλά όταν ο κύριος Γιάννης με χαϊδεύει,με βάζει κάτω κάτω κι έτσι έχω μείνει πολύ καιρό εδώ.
Ωπ,αρχίζει το παιχνίδι.Ένα παιδάκι που το κρατάει αγκαλιά η μαμά του.
Τι θα πάρει;Αρχίζουν τα στοιχήματα,αλλά είναι σιγουράκι.Μπισκ΄τα,τσίχλες ή σοκολάτα.Λέω "σοκολάτα"γιατί θα μου άρεσε να είμαι φίλη με αυτό το παιδάκι.
"Διάλεξε Αννούλα,τι θέλεις" τη ρωτάει η μαμά της.
"Διάλεξε εμένα,διάλεξε εμένα" ,φωνάζουμε όλοι και να η μικρή απλώνει το χέρι της κι από όλους διαλέγει εμένα.

Δεν με νοιάζει που δεν θα ξαναδώ τους φίλους μου,άλλωστε η Αννούλα μπορεί να με φέρνει μαζί της και να τους ξαναδώ.Μα γιατί ο φίλος μου ο αναπτήρας δεν με κοιτάζει;Δεν με νοιάζει είμαι πολύ χαρούμενη.Το χέρι της Αννούλας είναι τρυφερό.Ανυπομονώ να παίξουμε,αλλά η μαμά της της λέει να περιμένει μέχρι να πάμε σπίτι.Πρώτη φορά που θα δω σπίτι από μέσα.Μόνο μπαλκόνια έχω δει.
Ωραία είναι τα σπίτια.Όλα μου φαίνονται καινούρια.Όλα μου φαίνονται αστεία.Τόσος πολύς χώρος για 3-4 ανθρώπους μόνο;Εμείς πως χωρούσαμε μέσα στο περίπτερο.Και τόσα πράγματα.Όλα καινούρια για μένα.
Έλα Αννούλα να παίξουμε.
Τώρα η Αννούλα με κοιτάζει και κοιτάζει και τη μαμά της.Ανυπομονώ.

Η Αννούλα είναι καλό κοριτσάκι.Ανοίγει προσεκτικά το χαρτί μου και με πιάνει στο στρουμπουλό της χεράκι.Ωραίο που είναι το χάδι της.Είμαι τόσο ευτυχισμένη.
Με φέρνει κοντά στο στόμα της,να με φιλήσει,επιτέλους κάποιος θα με φιλήσει.
Μα τι κάνει; Όχι Αννούλα έτσι,με πονάς.Αννούλα με δαγκώνεις και με πονάς.
Σταμάτα Αννούλα,δε μ'αρέσει αυτό το παιχνίδι,σταμάτα σου λέω,μη με δαγκώνεις.
 Οι άνθρωποι λοιπόν δεν έχουν το στόμα τους για να φιλάνε;
Όλοι οι άνθρωποι είναι χαλασμένοι;
Εγώ,αν είχα στόμα,μόνο θα φιλούσα.Αν είχα χέρια,μόνο θα χάιδευα.Κι όλο θα γελούσα.Αλλά δεν έχω τίποτα.

Γιατί είμαι μια σοκολάτα.

  

Το κείμενο ''Είμαι μια σοκολάτα'' έχει γραφτεί απο την συγγραφέα Λέττη Κοιλάκου.

Βιβλία της ίδιας είναι τα εξής: 
 '' Αγαπούλα Μ'ακούς; ''  και '' Α-όπως ηδονή  '' που κυκλοφορούν απο τις εκδόσεις Δανιά.

ΜΕΤΑΜΕΣΟΝΥΚΤΙΟ ΤΣΑΪ ΣΤΗ ΓΑΖΙΑ // H MYΓΑ ( reloaded )

Ανάμεσα στις μικρές ανακοπές οι κόρες μου έβγαίναν απ 'την ομίχλη και προσπαθούσα να εστιάσω στο στόμα του που ανοιγόκλεινε σαν κάτι να μου έλεγε.

 Η φωνή του δε γυρνούσε στα τύμπανά μου ή ίσως την εισέπραττα
σε υπέρηχη μορφή.
Εγκλωβισμένη στον άλλο μου κόσμο, αυτόν τον ψυχεδελικό
πίστεψα για λίγο σε μια απίθανη ένωση
όπου μικρά φωτεινά σωματίδια
ξεχύνονται από το πάνω μέρος του ενός κεφαλιού στο άλλο
μέχρις ότου συμβεί μια γαλήνια μικροέκρηξη.

 Παράλληλα το τσάι μου άλλαζε γεύσεις και φθορίζοντα χρώματα
κι εγώ κοιτώντας τον εαυτό μου απ' το απέναντι τραπεζάκι
μεταμορφωνόμουν σε γυναίκες που δεν είμαι κανονικά
για τον φτάσω.
Αυτός παρέμενε με εξωφρενική ακρίβεια ακέραιος
επιβάλλοντας την καλά αλφαδιασμένη τελειότητα του.

 Εγκαταλείποντας το τοπίο που έσκασε με θόρυβο
μέσα στην πραγματικότητα
μου κέρασε εκείνο το παραισθησιογόνο τσάι,
μου χάρισε ένα baroque ερωτηματικό
και συνέχισα μόνη, χωρίς πριν και μετά.

Eικονογράφηση του κειμένου ''ΜΕΤΑΜΕΣΟΝΥΚΤΙΟ ΤΣΑΪ ΣΤΗ ΓΑΖΙΑ'' της
Εύα Ματσίγκου http://imygareloaded.blogspot.gr/2012/04/incorrect-women.html
Περισσότερο υλικό κειμένων της εδώ :http://imygareloaded.blogspot.gr/

By Greek Products Abroad

http://greekproductsabroad.wordpress.com/2012/11/23/zachou-spyridoula/

Spyridoula Zachou

By Greek Products Abroad / November 23, 2012 / Culture, Photography & Graphic Art. / Leave a comment

My blog is filled with color, emotion and movement.Spiridoula Zachou is listening to music or reading poems when at the same time give birth to an artistic “role playing” in her paintings! A true child that needs creativity like birds need sky.Personally, I love the way she mixes words and figures, a genuine “story telling”! I strongly suggest you to visit her site, and read her paintings!

Bio

Spyridoula Zachos was born in Corfu.She attended her first art lessons at school on the island, by Spyros Alamanos.Was taught from painter-sculptor Angel Gerakaris, the painter-decorator Nerina Lymperopoulou , attended a series of seminars and the famous  school AKTO in Applied Painting with professors Kaskoura Nick, Nick and Catherine Navridis Apostolidou.Her professional experience extends to Interior  Design, teaching architectural design and history of Art in IEK School.As a freelancer, she illustrates children’s stories, books, music album, etc.Spyridoula Zachou has also designed and constructed the set and costumes for dance theater performance group” Ionian Act”, the sculpture awards on the festival” Be There Corfu Animation festival 2011”.Her works can be seen in many private collections in Greece and abroad, in Corfu Gallery and the Municipal Gallery of Corfu.

Illustration of the poem of carnellio coop (cc) entitled” The OLD MAN AND THE SEA”

-How did your journey with Art started and how did you end up with these materials?

My love for painting begins in a very early age. I remember myself painting and designing for hours. I am very lucky because my parents very soon saw my distinguished devotion and love for painting so along with the primary school they enrolled me at the Art School of Corfu. Following this first contact with Art, I stuied painting in Athens, taking part in seminars, exhibitions etc.

The materials I choose to work with vary to the way I want to express myself.

For instance, I choose coal when I work with Sprint and I’m fascinated by the sharp scripture. Iconography paints and acrylics are better when I need to paste color and cover large areas. On the other hand, watercolors and inks work better  when I’m  in a more poetic  mood.

Which subject do you prefer better to work with?

My personal life and the situation surrounded is actually my inspiration. The feelings that come up as I am listening to the contemporary society hold a very important part of my topics. Also I work a lot with my deepest personal feelings and experiences, such as loneliness, love or even my internal fears that stress me the most. So many different topics indeed, but they are connected through my sincere depiction in my work. Truth is the link between me and my work.

In your work there are always female figures with no face and the environment is usually abstract.

The female forms are identified mainly with me. It’s me actually in them.The emotions of my figures come out usually through their movement or the environment they are surrounded and not from their facial expressions. It acts like a personal game. The environment is chosen to be abstract, when tension and strong emotion is given on the figures. Emotion connects directly with the figure when environment comes second, although most of the times it’s the environment that cause the strong feelings on persons.

“FEAR.
There is no greater dependence than fear.
Looking around me I see the fear rise and fall along with the people on the street. (…)”
Kostis Gkimosoulis-One night with the red-
Kedros Publications, 1995

-You are talking about strong feelings but in your work exists also childish elements.

 The childishness of my work comes from my emotional and often naive perception for this world. It’s a point of view where suspicion and  guile don’t exist…Certainly this look is  “written” on my work.

Lyrics and picture, music and picture, how all these are combined with your Art?

 I’ve been always fascinated by the accurate poetic text, I love reading in general either way, but reading poems or even lyrics truly inspire me. They give birth to pictures that I’m called later to express in my work. Sometimes I empower the emotion on my paintings with words and phrases from the text that inspired me.It’s like painting with words! I find this as a beautiful adventure, a nice trip, like a childish game between word and image.Something similar happens with music. Music works to me like poetic text inspires me. Listening to music makes me produce images and pictures, and definitely emotions that I love to “write” on my work. It is amazing how Arts are combined all together!

“The Soup” poem of 2005 from Christos Zachos

Poem- The Soup
http://torpila.blogspot.gr/

I checked her blog and I found “The Soup”. What is this about?- I asked her.
- I illustrate poems and short stories. I have already a narrative illustrated and  published by Ianos, it’s called” To Chartino Mouseio Paragenon Gegonoton” [free translation: The paper museum of oddities ].It’s already showed at the American Farm School a few days ago  and I have already illustrated a series of poems, which will be exhibited in Corfu at Christmas season in the form of an exhibition  and then we will take the exhibition to other cities as well.
 ” The Soup” is within these series of poems. In general I love painting words”

-What makes you optimistic today?

Definitely what makes me optimistic is the fact that true values still exist. We still hope because of the value of friendship, of family, of fellowship, of cooperation, Art etc. These values can work as “tools” in order to keep our humanity and hope alive.

Chartino Mouseio Paraxenon Gegonoton by Maria Raptis

             http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=kGRrSfr_lWQ

The Beneficial Influence Of Non Reality

Έκθεση Σχεδίων.

Έκθεση Σχεδίων με αφορμή το βιβλίο της Μαρίας Ράπτη, 'Χάρτινο Μουσείο Παράξενων Γεγονότων' **που κυκλοφορεί απο τις εκδόσεις Θερμαικός.

**ΧΑΡΤΙΝΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΠΑΡΑΞΕΝΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ της Μαρίας Ράπτη ,που κυκλοφορεί απο τις εκδόσεις Θερμαικός.http://www.ianos.gr/product.aspx?proid=0276498

***Η Βιβλιοθήκη "Δημήτρης & Αλίκη Περρωτή" παρέχει ποιοτικές υπηρεσίες και πληροφόρηση από σύγχρονες πηγές, προκειμένου να υποστηριχτούν τα εκπαιδευτικά προγράμματα της Αμερικανικής Γεωργικής Σχολής. Καθώς η Βιβλιοθήκη αποτελεί την κύρια πηγή πληροφόρησης στο εκπαιδευτικό ίδρυμα, ο πρωταρχικός της ρόλος είναι να εξυπηρετεί τους χρήστες της: μαθητές, σπουδαστές, προσωπικό και Διοίκηση του Δευτεροβάθμιου Προγράμματος, του Dimitris Perrotis College of Agricultural Studies, του τμήματος της Δια Βίου Μάθησης καθώς και το κοινό.

Η σούπα χ.ζ.2005

Νιώθω λίγο άσχημα , όπως ένα βράδυ πρίν απο καιρό στην Αθήνα
που περπατούσα ώρα πολλή σε δρόμους δίχως πεζοδρόμια και σπίτια ανάμεσα σε αυτοκίνητα μηχανές και φανάρια ψάχνοντας το
σπίτι ενος φίλου μου του Βασίλη χωρίς να έχω κοντά μου ούτε
ενα αστέρι να με οδηγεί μέσα στο χαμό ολόκληρο το βράδυ.

Γενικότερα, ευχαριστιέμαι περίπου μια στιγμή στις χίλιες.

(Έρχεται η σερβιτόρα)

 ''Ορίστε .Η σούπα είναι καλύτερη αν την αφήσετε λίγο να κρυώσει, κύριε''''Ευχαριστώ κοπελιά.''

Συνήθεις σκέψεις πάνω απο τη σούπα ,περιμένοντας την να κρυώσει :

-Τρέξε αυριο πρωί να βγάλεις εισιτήριο.
-Παράξενος ήχος της ξένης γλώσσας στο διπλανό τραπέζι.
-Αυτό το μωρό μου χαμογελάει μέσα απο το καρότσι.
Μυρωδιά φρέσκου χρώματος στον αέρα.

 -Φωνές στο κεφάλι μου.
-Ο δρόμος πρέπει να ακολουθηθεί ( δεν υπάρχει δρόμος )
-Σοφότατη συμβουλή : Περπάτημα στη θέση του τρεξίματος.
-Μια πεταλόυδα με τριγυρίζει.
-Η ανάσα μου.
-Ο υδρώτας μου.
-Η ασχήμια μου στον πρωινό καθρέφτη,
-Το κλάμα που τόσες φορές συγκρατήθηκε.
-Έξι μήνες ανήσυχος ύπνος.
-Το μαχαίρι που έχω φιλαγμένο κάτω απο το μαξιλάρι μου

 -Φόβος πάνω απο την πόλη.
17 Αυγούστου σε ξένη χώρα ,μακριά απο το σπίτι σου ( έχεις σπίτι;)
-Το αίμα που δε θα χύσω ποτέ.
-Η φρικτή ματιά σου.
-Το γδάρσιμο του ζώου το Πάσχα.
Ο λασπωμένος τάφος.
-Οι ήρωες που πιά μας αρνήθηκαν.
-Ο πίθηκος που μας κλείνει το μάτι.
Το όνειρο της αγελάδας.
Οι ξανθές και μελαχρινές μπύρες.
-Το πρ'ασινο στιλό μου μου που γράγει γράφει ακι τιποτα δεν του ξεφεύγει.

-Το τέλος που δεν ήρθε και το τέλος που 'θα ρθει.
-Εγώ.
-Εσύ.
-Το τώρα.
-Το μετά.
-Το πέρα.
-Τα μέρη που πήγα και τα μέρη που δεν θα πάω.

 -Το σκουλήκι που έχει αρχίσει ήδη να με τρώει...

###
(Μετά το πέρας του γεύματος, αφού η σούπα κρύωσε και φαγώθηκε.)

''Παρακαλώ.''
''Κρατήστε και το φιλοδώρημα δεσποινίς.
Η σούπα ήταν πραγματικά εξαιρετική.''










το ποιήμα γράφτηκε το 2005 ,απο τον χ.ζ. (Χρήστο Ζάχο)
περισσότερο υλικό ποιημάτων του βρίσκεται εδώ :http://torpila.blogspot.com/